فصل پنجم - بخش اول : اگر روي بر گرداند ...


أَرَأَيْتَ إِنْ كَذَّبَ وَ تَوَلّي « 13 »

آيا انديشيده اي به اينكه اگر دروغ پندارد و روي گرداند ؟

اگر روي برگرداند و تجاهل كند ابوجهل ...

ضالين بهترين واژه اي است كه مي شود براي آناني كه تاكنون در اين سوره بدانها اشاره شده استفاده كرد گمراهاني كه در اثر ناداني و دوري از علم و قلم از جاده مستقيم انحراف يافته اند و به بيراهه طغيان افتاده اند ولي وقتي اين انسان نادان با دلايل و برهان هاي محمد و قرآن او باز راه رستگاري را به هر دليل ـ كه بيشتر بخاطر منافع و مصالح است ـ رها كرد و به محمد پشت كرد و او را دروغگو خواند ، وارد جرگه مغضوبٌ عليهم مي شود و خشم الهي بدانها مي رسد. شايد خدا بخاطر ناداني ،كسي را دچار آتش دوزخ نكند ولي بي ترديد او در برابر كساني كه دانسته او را انكار مي كنند و يا در كنار خدا شريكي براي او درست مي كنند و نيز محمد را دروغ مي پندارند واكنش نشان مي دهد و با آنها همچون رفتار خودشان رفتار مي كند.

به نقطه اي رسيده ايم كه ابوجهل ديگر جهل ندارد بلكه عناد و دشمني دارد و بخاطر منافعش دانسته محمد و راه هدايت و فرمان تقوي او را پي نمي گيرد . او مي داند كه محمد راست مي گويد و اعتقادات پدرانش نادرست است ولي خود را به جهالت مي زند تا با اينكار عوام الناس را پشت سر خويش ببرد و آنان را نيز به مسير طغيان روانه سازد ابوجهل تجاهل مي كند تا ثروت و مقام و شوكتش حفظ شود تا ارزش هاي خود ساخته اش كه يادگاري است از پدران و پدر پدرانش حفظ شوند و اين يعني در مقابل حق ايستادن و بيداد پيشه كردن اگر تا ديروز او در اثر ناداني به گمراهي مي افتاد امروز با دانايي هم خود و هم پيروانش را به سوي بيراهه رهبري مي كند و اگر تا ديروز خدا بخاطر جهلش به او كاري نداشت و پندش مي داد ديگر امروز او راه كفر پيش گرفته و هر چه حقيقت است را در پوششي از منافع و مقاصدش پنهان ساخته است و براي همين خدا هم با زباني همچون زبان او و كرداري همچون كردار او با او سخن مي گويد. شايد اين تهديدها و ارعاب ها كه توام با حقيقت است در دل او كارگر افتاد و همچون حرّ از نيمه راه طغيان به سوي خيمه هدايت گام نهاد.

به اين بينديشيم كه اگر ابوجهل محمد را دروغ پندارد و از او روي بگرداند چه اتفاقي روي خواهد داد چه كسي از اين روي گرداني آسيب مي بيند و سرانجام اين دروغ پنداري چه خواهد بود؟

در ادامه اين سوره سرانجام كسي را كه راه حقيقت را دانسته رها كند و خود و گروهي را به قعر دوزخ ببرد را مشخص كرده و از خواري آنان سخن گفته است. ولي آيا براستي انديشيده ايد كه اگر ابوجهل به راه راست باز مي گشت و با اين هشدارها و با اين پندها رو به سوي حقيقت مي كرد چه مي شد ؟ اگر انسان در طول قرنها راهي را كه محمد و ديگر فرستادگان رب محمد نشان مي دادند مي رفت چه مي شد؟ آيا انديشيده ايد كه اگر مردمان قرن حاضر به گوشه اي از كلام محمد به همين بسم الله الرحمن الرحيم مي انديشيدند و سرلوحه كارهاي خويش مي كردند دنيا چه روزهايي را مي گذراند؟

همه اين سوالات مي توانست پاسخي زيبا داشته باشد ولي حيف كه انسان وقتي معنا دارد كه حق انتخاب داشته باشد اصلا انسان آمده است كه انتخاب كند بين روح قدسي و نفس اهريمني بايست يكي را برگزيند. خدا مي توانست كه انسان را كد بسته به سوي بهشت روانه كند . مي توانست اصلا درخت ممنوعه اي بر سر سرنوشت آدم قرار ندهد ولي اين سرنوشت ديگر آني نبود كه رب مي خواست آني نبود كه خدا با آن وجه تمايز انسان را با ديگران نشان دهد و آن چيزي نبود كه خدا مي دانست و فرشتگان از آن بي خبر بودند.

و ابوجهل راه خويش را انتخاب كرد او جهت منفي نمودار را برگزيد و ستم و بيداد و بدي را پيشه خود كرد و و سرانجامي كه در ادامه خواهد آمد نه سرنوشت او كه دسترنج كرده خود اوست.

گندم از گندم برويد جو ز جو

خيلي ها به سادگي روابط و سنت هاي جاري در اين هستي بي كران را از فرط عادي بودن و روز مرگي فراموش مي كنند. فراموش مي كنند كه اگر جو بكارند جو درو خواهند كرد و هيچ جو كاري انتظار درو گندم را ندارد دانشمندان ما اصل بسيار سادة طبيعت را يعني قانون سوم نيوتن را فراموش مي كنند كه هر عملي را عكس العملي به همان ميزان در خلاف جهت و بخاطر همين فراموشي گاه فكر مي كنند كه آيا سرانجام بيدادگران چه خواهد شد سرانجام طاغوتان چه خواهد شد ؟ آنها فراموش مي كنند كه كسي هست كه كردارشان را مي بيند و برطبق همين سنت ها و قانون ها با بد كردار و نيك كردار معامله خواهد نمود آنها يكي را در اين جهان فراموش كرده اند و آن رب شان است همان ربي كه پيش از تولد نيز به فكر آنها بوده و آنها را از تعلق و علقه بودن به انساني به بهترين تركيب تبديل نموده و هر لحظه آفرينشي نو در وجود او مي كند و وظيفه پرورش اين موجود دو پا را خويش برعهده گرفته است.

پروردگار سرانجام راهي را كه ابوجهل در پيش گرفته بيان مي كند و من و تو بايست انتخاب كنيم امروز روز انتخاب ماست امروز درست همان روزي است كه ما تصميم مي گيريم دست به درخت ممنوعه بزنيم يا كه نه ؟ آيا درخت ممنوعه ؛ درخت هاي ممنوعه را روبرويتان مي بينيد؟ هر آنچه را كه احساس مي كنيد نفس اهريمني تان دلسوزانه به شما پيشنهاد مي كند همان درخت ممنوعه تان است. انتخاب بسيار سخت است چشم و گوش خود را باز كنيم و با چراغي نوراني كه پيش رويمان را روشن مي كند و صراط مستقيم را پرنور مي كند باريكه راه هدايت را بيابيم.

چراغ راهمان نامه الهي و نفس قدسيمان است چراغ راهمان محمد است چراغ راهمان انديشه نيكمان است از آنان براي برگزيدن راهي درست كمك بگيريم.

پست‌های معروف از این وبلاگ

بخش دوم : علي در آستانه قدرت

دیباچه : نگرشي دوباره به مجموعه اشارت

فصل اول - بخش اول : آغاز اقراء اول ـ هان بيدار شو !